Czar Indii...

Kiedy wspominam swoje bollywoodowanie jeszcze przed dłuższą przerwą (którą sobie zafundowałam na lata studiów) przypominają mi się tytuły, które wtedy były dopiero zapowiadane lub jako nowości nie były jeszcze dostępne do obejrzenia w Polsce. Jednym z takich filmów było "Pyaar Impossible". W roku premiery (2010) uczyłam się jeszcze w liceum. Czekałam na niego z dużą ciekawością głównie przez wzgląd na Udaya Choprę, który wydawał mi się wtedy niesłychanie uroczy z tym swoim szerokim uśmiechem, ale też pewnie ze względu na to, że szkolne miłości były u mnie wtedy bardzo na czasie. Złożyło się jednak tak, że film pierwszy raz zobaczyłam dopiero w ubiegły weekend. Jak moje wrażenia? Do seansu zasiadłam z lekko sentymentalnym podnieceniem (bo dobrze pamiętam jak intensywnie tego filmu szukałam kiedyś na chomikach i innych podobnych), ale też bez wygórowanych oczekiwań. Czym mogła mnie zaskoczyć historia o nieszczęśliwej szkolnej miłości, która najpewniej skończy się związkiem. Z...

Niektórzy mówią, że „Jab Harry met Sejal” to taka bollywoodzka wersja „Kiedy Harry poznał Sally”. Poza podobnym tytułem i gatunkiem nie mają zbyt wiele wspólnego. Lekka komedia romantyczna z elementami dramatu i nawet odrobiną akcji, z dużą dawką muzyki i wieloma pięknymi widokami stolic europejskich. Wszystko to złożyło się u mnie na miło spędzony czas na seansie powtórkowym ;) Harry (Shah Rukh Khan) jest przewodnikiem turystycznym po Europie. Nie ma przez to stałego miejsca zamieszkania. Ma wielką słabość do kobiet, przez co często obrywa w pracy. Z ulgą kończy właśnie jeden z turnusów wycieczkowych. Niespodziewanie wraca do niego jedna z turystek, które właśnie powinna siedzieć w samolocie do Indii. Ma na imię Sejal (Anushka Sharma) i informuje go, że zgubiła pierścionek zaręczynowy i nie może bez niego wyjechać, a on ma jej towarzyszyć w poszukiwaniach. Harry podchodzi do tego pomysłu bardzo sceptycznie i robi wszystko, żeby tego uniknąć, ale sprytna Sejal nie daje się spławić. H...

Nigdy nie zdawałam sobie sprawy jak wiele jest filmów z motywami indyjskimi, które nie są typowym indyjskim kinem. Od jakiegoś czasu zaczęłam wypisywać sobie takie tytuły, bo chciałam sobie niektóre z nich przypomnieć, a inne zobaczyć po raz pierwszy. Przy okazji też planowałam zrobić zestawienie takich filmów dla was, ale przygniotła mnie ich ilość. Okazuje się więc, że nie jest to zadanie tak szybkie jak myślałam, dlatego dziś tylko część pierwsza, a w niej kilka oczywistości i dwa filmy, o których mogliście jeszcze nie słyszeć (a na zestawienie przyjdzie czas jak już uznam, że wszystko namierzyłam i obejrzałam). Zapraszam!   Na początek to co pewnie każdy już zna: Hotel Marigold (2011) Jest to produkcja brytyjsko-indyjska. Grupa emerytowanych Brytyjczyków postanawia porzucić swoje codzienne troski i wyjechać do Indii. Wybierają z broszury piękny hotel w Jaipurze, który posiada ofertę dla osób w podeszłym wieku i zapewnia im odpowiednią opiekę i atrakcje. Najlepszy E...

Od jakiegoś czasu w Polsce ma miejsce gorąca dyskusja na temat aborcji. Protesty, artykuły, reportaże… Ja raczej milcząco przyglądam się temu co się dzieje, jednak postanowiłam włączyć się w to w troszkę inny sposób. Zrobiłam swoje dochodzenie jeśli chodzi o to jak aborcja przedstawiona jest w filmach bollywood i w ostatnich wpisach pojawiały się recenzje filmów podejmujących się tego tematu. Dziś przyszedł czas na podsumowanie. Zapraszam! O tym jak aborcja w Indiach jest uregulowana prawnie, czy przepisy te są przestrzegane i co z tego wynika pisałam już wcześniej w poście z cyklu [O Indiach słów kilka] cz.6 . Będę się do niego troszkę odnosić, więc jeśli nie orientujecie się w sytuacji to zachęcam do przeczytania. Jeśli chodzi o kino to w filmach aborcja pokazana jest w większości przypadków jako jedyna możliwość, aby zapobiec hańbie w przypadku ciąży niezamężnej dziewczyny, a jednocześnie jako wielkie zło i grzech. Sytuację w poszczególnych filmach opisuję niżej. Uwaga! Będą spoil...

„Yuva” to szary i dość ponury film. Jego fabuła jest mocno zagmatwana i trzeba się porządnie skupić się przy oglądaniu, zwłaszcza na początku. Trochę nie do końca wiem jak ten film ocenić… Zaraz wyjaśnię dlaczego. Po “Yuva” sięgnęłam jeszcze pod koniec tamtego roku kalendarzowego z bardzo banalnego powodu. W jednym z wpisów przyznałam się, że do końca 2020 roku chciałabym mieć w blogowej „filmografii” pod każdą literą chociaż jeden film. Zauważyłam, że nie mam nic pod Y, więc rozpoczęłam poszukiwania co by tutaj pasowało... Napatoczyła mi się „Yuva”, więc uznałam że warto go sobie przypomnieć. Filmweb przypomniał mi, że widziałam go już ponad 6 lat temu i jedyne co z niego pamiętałam, to fakt, że nie jest to ckliwa, prosta opowieść z pięknym zakończeniem, a jakiś trudniejszy dramat o zabarwieniu politycznym. Fakt, że najchętniej sięgam jednak po te bajkowe filmy, ale warto też czasem spróbować czegoś cięższego. Odpaliłam go więc i zasiadłam do seansu. W pierwszych scenach film...

Moje dalsze poszukiwanie filmów indyjskich z wątkiem aborcji doprowadziło mnie do odnalezienia „Teree Sang”. Jest to kolejny po „Kya Kehna” obraz przywołujący problem nastoletniej ciąży. Pokazuje, że siła charakteru ma moc pokonać wiele przeciwności, a dojrzałość wcale nie jest tym samym co dorosły wiek. Siedemnastoletni chłopak o imieniu Kabir (Ruslaan Mumtaz) jest wesołym, dobrze wychowanym młodzieńcem. Jego status materialny określiłabym jako niższa klasa średnia. Jak to nastolatek znajduje swoją pierwszą sympatię. Zwraca uwagę na śliczną dziewczynę (Sheena Shahabadi), którą pragnie poznać. Zauważa ona jego nieśmiałe zaloty i zachęca go, aby przyszedł na imprezę organizowaną przez jej szkołę. Okazuje się, że uczy się ona w szkole żeńskiej, do której uczęszczają córki zamożnych rodziców. Kabir podstępnie wkrada się na tę imprezę, gdzie poznają się bliżej. Odprowadza ją do domu po wspólnej (choć bardzo krótkiej) zabawie. Wychodzi wtedy na jaw, że akurat są jej urodziny, a chłopak j...

Zachęcona dobrymi opiniami i przyciągnięta obsadą lubianych przeze mnie aktorek, zabrałam się za świeżutką indyjską premierę na Netflix czyli „Tribhanga: Tedhi Medhi Crazy”. Pierwsza myśl po włączeniu? Czemu taki krótki? Film trwa nieco ponad półtorej godzinki, czyli jak na indyjskie standardy to bardzo krótko. Lekko rozczarowana zasiadłam jednak do seansu. Film opowiada o trzech pokoleniach kobiet i o tym jak decyzje każdej z nich wpływały na dalsze losy całej trójki. Zupełnie niespodziewanie, w trakcie oglądania okazało się, że pojawia się w tym filmie również wątek ciąży i rozważania aborcji. Tego tematu nie będę tutaj poruszać, ale idealnie wpisuje się w mój plan na najbliższy czas. Niedługo podsumuję temat aborcji w formie zestawienia i skomentowania w jaki sposób jest on pokazywany w filmach bollywood. Zdecydowałam się więc na tą krótką recenzję. Krótką, bo film też jest krótki 😉 Znana bollywoodzka aktorka Anuradha (Kajol) podczas przygotowywania się do występu na scenie...

Dziś przyszedł czas na recenzję „Kya Kehna” – film szokujący indyjskie społeczeństwo, poruszający temat nieślubnej ciąży. Dla nas „zachodniaków” nie ma w tym nic dziwnego (choć sytuację głównej postaci pewnie także uznalibyśmy za trudną), to może jednak poruszyć nas fakt, jak na takie wydarzenie reagują bohaterowie filmu reprezentujący właśnie indyjską społeczność. Zapraszam do zapoznania się z moimi spostrzeżeniami na temat filmu. Priya Bakshi (Preity Zinta) to wspaniała uczennica i duma swojej rodziny. Poznajemy ją w chwili ukończenia szkoły średniej, kiedy to podczas gry z koleżankami w „prawda czy wyzwanie” zobowiązuje się wykonać pewne zadanie na oczach całej szkoły. Pokazuje to jak wielką ma odwagę i jak bardzo nie znosi niesprawiedliwości. Jej działanie przynosi zamierzony skutek i po raz kolejny dziewczyna zostaje doceniona przez dyrekcję szkoły. Priya wraca do domu, spędza czas z rodziną i świetnie się bawi. Sieje radość i uśmiech gdziekolwiek się znajdzie. Dzięki swojemu op...